Winnaars Bio Art & Design Award 2016 exposeren in Fluid Matter #2

Liquid and Life in Motion

23 juni 2017

Zet jonge kunstenaars aan het werk met biomaterialen en je krijgt bijzondere creaties. Van 16 juni tot en met 27 augustus zijn kunstwerken van onder meer de winnaars van de Bio Art & Design Award 2016 ( BAD Award) te zien in de expositie Fluid Matter: Liquid and Life in Motion in het Universiteitsmuseum Utrecht. Wat te denken van een schimmeljurk of een kompasnaald van placenta’s?

Haem door Cecilia Jonsson in samenwerking met Rodrigo Leite de Oliveira van het Nederlands Kanker Instituut / Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis (NKI)  (credits: Hanneke Wetzer)(credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer) Haem door Cecilia Jonsson in samenwerking met Rodrigo Leite de Oliveira van het Nederlands Kanker Instituut / Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis (NKI) (credits: Hanneke Wetzer)

Het leven is vloeibaar, het stroomt in vaak complexe en soms microscopisch kleine structuren. De kunstenaars en ontwerpers, door kunstruimte MU en co-curator William Myers bijeengebracht in de expositie Fluid Matter maken deze fascinerende  processen zichtbaar. Ze lichten hun schoonheid uit, geven betekenis en onderzoeken wat we kunnen leren van fluïditeit binnen en tussen lichamen en cellen.

7 vloeibare kunstprojecten

Fluid Matter is opgebouwd rond de drie winnende projecten van de Bio Art and Design Award 2016. Toegesneden op de Oude Hortus is een selectie gemaakt van zeven projecten die hier het best tot hun recht komen. Daaronder uiteraard ook de drie BAD winnaars: het duo Lilian van Daal & Roos Meerman (NL), Pei-Ying Lin (TW) en Cecilia Jonsson (NO). De andere vier deelnemende kunstenaars zijn Inés Camara Leret (ES/UK), Xandra van der Eijk (NL), Ana María Gómez López  (CO/US) en Tarah Rhoda (US).

Kunst en Wetenschap

De BAD Award en de daar door MU aan gekoppelde jaarlijkse bioart en –design tentoonstelling koppelen de ongelooflijke vooruitgang in het biowetenschappelijk onderzoek aan creatieve perspectieven. Bioart en biodesign profiteren van het creatieve potentieel van deze ontwik­kelingen en kunnen eraan bijdragen om ze cultureel te duiden. Fluid Matter maakt deze opkomende praktijken tastbaar en nodigt uit om stil te staan bij hun esthetische en ethische implicaties.

Winnaars BAD Award 2017

De biokunstenaars Xandra van der Eijk met ‘Seasynthesis’, Cheng Guo met ‘Anon. - An intervention in the Anthropocene’ en Jiwon Woo (USA) met ‘Mother's Hand Taste (Son-mat)’ zijn op vrijdag 19 mei 2017 uitgeroepen tot de winnaars van de Bio Art & Design Award 2017 (BAD Award). Die winnende kunstwerken worden vanaf 1 december 2017 tentoongesteld bij MU, centrum voor visuele cultuur in Eindhoven.
 


Over de BAD Award

De BAD Award is een jaarlijkse internationale competitie. Het doel is kunstenaars en ontwerpers die maximaal vijf jaar geleden afgestudeerd zijn te laten experimenteren met biokunst en -design en het verleggen van de grenzen van kunst en wetenschap. De BAD Award wordt mogelijk gemaakt door ZonMW en NWO met MU en Bio Art Laboratories als partners.


Meer informatie

  • Looptijd expositie:  16 juni tot en met 27 augustus 2017
  • Locatie: kassen Oude Hortus
  • Adres: Lange Nieuwstraat 106, 3512 PN Utrecht
  • Telefoon: 030 253 80 08

Overzicht van de zeven kunstprojecten in Fluid Matters #2

Dynamorphosis door Lilian van Daal & Roos Meerman (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)Dynamorphosis door Lilian van Daal & Roos Meerman insamenwerking met Renée van Amerongen van het Swammerdam Institute for Life Sciences van de Universiteit van Amsterdam (credits: Hanneke Wetzer)

Dynamorphosis, the beauty of inner mechanisms

Lilian van Daal & Roos Meerman

In Dynamorphosis combineren Lilian van Daal en Roos Meerman onzichtbare biologische processen van het lichaam met 3D printen. Biologisch gezien heeft ons lichaam het vermogen zichzelf te assembleren en stoffen over te dragen. Van Daal en Meerman laten zich hierdoor graag inspireren om tot nieuwe materialen en toepassingen te komen. Dynamorphosis bestaat uit verschillende kinetische objecten waarvan er hier één te zien is. Deze belicht de verborgen schoonheid van de biologische  fluïditeit in een menselijke borst, waar zelden iemand bij stil staat.


Haem door Cecilia Jonsson in samenwerking met Rodrigo Leite de Oliveira van het Nederlands Kanker Instituut / Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis  (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)Haem door Cecilia Jonsson in samenwerking met Rodrigo Leite de Oliveira van het Nederlands Kanker Instituut / Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)

Haem

Cecilia Jonsson

De fysieke basis van Haem is ijzer, afkomstig van een onverwachte bron: de menselijke placenta. Hoewel de bloedvaten in dit overgangsorgaan een complex labyrint vormen, biedt de placenta toch een directe verbinding tussen de moeder en het zich ontwikkelende kind. IJzer, rijkelijk aanwezig in het uitwisselingsproces, speelt een essentiële rol door zuurstof van de moeder naar de foetus te loodsen.

Om deze geleide beweging te symboliseren, creëerde de kunstenaar een kompasnaald uit ijzer, gewonnen uit speciaal voor dit project gedoneerde menselijke placenta’s. Het object concentreert de inspanning van tientallen bevallingen, duizenden uren van vloeistofuitwisseling, in het eerste ontmoetingspunt tussen nieuw en bestaand leven.

Door expertise uit kunst, biowetenschappen en metallurgie te combineren, reflecteert Haem op de transformatie van moederlijke voedingsbronnen tot waardevolle persoonlijke processen die ons helpen om ons een leven lang de juiste weg te wijzen bij de besluiten die we nemen.

Haem werd ontwikkeld aan de afdeling Moleculaire Carcinogenese, René Bernards Lab, in samenwerking met de afdeling gynaecologie en verloskunde van het OLVG West en ijzersmid Thijs van der Manakker. Met speciale dank aan alle moeders, vaders en baby’s die aan de totstandkoming van Haem hebben bijgedragen. De HD video van Signe Tørå Karsrud en Sergio Cuervo Gonzalez (geluid) laat zien hoe het hele proces is verlopen. De kompasnaald zelf is inmiddels op wereldtoernee.


Tame is tame door Pey-Ying Lin   (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)Tame is tame door Pey-Ying Lin in samenwerking met Miranda de Graaf van het Viroscience Lab van het Erasmus MC (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)

Tame is to Tame

Pei-Ying Lin

Tame is to Tame is een conceptuele dans tussen mens en virus die een alternatieve relatie tussen beide wezens verkent. Het virus-temprogramma is gebaseerd op virologisch onderzoek en verschuift van het typische koste-wat-kost-doden model van agressie naar een meer genuanceerde, collaboratieve uitwisseling.

De kunstenaar ontwikkelt een nieuwe kijk op de onzichtbare en levenloze virussen die ons idee van wat “levend” betekent toch al tarten met hun rare mix van eigenschappen, hun onvermogen te groeien, energie te maken of stabiel te blijven. Dit nieuwe gezichtspunt, met mensen als temmers, werpt speels licht op een meer symbiotische verhouding tussen mensen en, in dit geval, het noro virus.

Tame is to Tame werd ontwikkeld in samenwerking met Rachel Jui Chi Chang, Ling-Li Chen, MinShu Huang, Yi-Ling Wu, Yen-An Chen, Hsin Yu Chang, Po-Hao Chi, Li-Wei Chen, FrenchFries.tw. Het project werd mede mogelijk gemaakt door de ondersteuning van Virgo Consortium en De Ontdekfabriek.


Spit Crystal door Ines Leret (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)Spit Crystal door Ines Leret, oorspronkelijk ontwikkeld in opdracht van Science Gallery London (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)

Spit Crystal

Inés Cámara Leret

Ons lichaam produceert 0,75 tot 1,5 liter speeksel per dag en hoewel deze heldere, reukloze vloeistof voor 99,5% uit water bestaat, biedt de overige 0,5% een ongelooflijk inzicht in wie we zijn, als een complexe biologische vingerafdruk. Deze indrukwekkende substantie is antivirus en antischimmel, beschermt weefsel, vormt een buffer tussen milieus en helpt bij vertering en mineralisatie. De kunstenaar creëerde dit perfect geordende kristal uit speeksel, met de hulp van kristallografen en speekselonderzoekers van het Kings College in Londen.


Inoculate door Ana María Gómez López  (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)Inoculate door Ana María Gómez López (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)

Inoculate

Ana María Gómez López

Voor dit werk ontkiemt een plant in een mensenoog. De kunstenaar plaatste het zaadje van een waterbegonia, een van de kleinste in de winkel, in een siliconen punctum plug: een minuscuul plugje dat de afvoer van traanvocht blokkeert en dat wordt voorgeschreven bij aanhoudend droge ogen. De plug werd daarna ingebracht in haar rechter onderste traankanaal. Het zaadje bleef bijna twee weken rustig binnen voor het een piepkleine scheut produceerde.

De titel ‘Inoculate’ verwijst naar het Engelse woord voor (in)enten. Dat wordt nu vooral gebruikt voor mediache vaccinatie, maar had oorsponkelijk vooral betekenis in de hovernierskunst: het enten van een stek of scheut van de ene plant op een andere. Het is afgeleid van het Latijnse ‘in oculus’, wat in het oog betekent. Inoculate komt ook voor in het essay Nature van Ralph Waldo Emerson uit 1836. Hij schrijft: “Het verval of de leegte die we waarnemen in de natuur, schuilt in onze eigen ogen.”


BS&T door Tarah Rhoda  (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)BS&T door Tarah Rhoda (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)

BS&T

Tarah Rhoda

Bloed, zweet en tranen zijn universele valuta van het leven, een vloeibare wisselkoers voor de processen van het lichaam. Bij de weerstand die ons vlees ondervindt op zijn tocht door de materiële wereld offeren we deze rijke stoffen die ons onderhouden. Om een monument op te richten voor dit proces verzamelde de kunstenaar monsters van haar eigen lichaam. Deze zijn vervolgens weer teruggebracht in druppelvorm door middel van sferificatie, een moleculaire kooktechniek die gebruik maakt van de chemische reactie van sodium alginaat met calciumlactaat.


Estuary door Xandra van der Eijk  (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)Estuary door Xandra van der Eijk (credits: Fluid Matter: Liquid and Life in Motion, MU Eindhoven, 2016. Photo © Hanneke Wetzer)

Estuary

Xandra van der Eijk

Delta’s zijn overgangszones tussen zoet- en zoutwatermilieus. Het zijn uitwisselingsgebieden, vaak rijk aan voedingsstoffen en met de juiste omstandigheden voor een uitbundig zeeleven. Deze potentiële overvloed wordt echter bedreigd doordat ruim de helft van de wereldbevolking rond de delta’s leeft. De aanzienlijke antropogene invloed op hun biologie was de inspiratiebron voor de spanningen die in dit werk verbeeld worden. Estuary brengt zout water en zoet water samen in een gesloten systeem. Terwijl zoutwaterorganismen in deze vijandige omgeving vechten tegen het verval, laat hun gedwongen dood het zoetwaterleven floreren. We zien het kleurrijke gedrag van levende organismen die worstelen met een door mensenhanden geschapen situatie.

Bron: NWO