Bessensap 2017

Een impressie door sneldichteres Dominique Engers

Een uit zijn voegen barstend bolwerk van de wetenschap Iedereen was hard toe aan een dagje bessensap. Maar eerst een kopje koffie, op de toonbank stond vers fruit De koekjes kwamen later, maar dat maakte niemand uit.

Veel leuke jonge vrouwen hier, zo constateerde ik

En een bedrijvige blondine, druk doende met een selfiestick.

De mannen in de minderheid, een enkeling bejaard

En hier en daar een exemplaar met knot en hipsterbaard.

 

Onze dagvoorzitster, Kijk! Een heel bekend gezicht

Vivianne Bendermacher, trapte af met een gedicht.

Two English speaking guests, daar waren ook wat sessies voor

Vivianne nam in vogelvlucht het programma met ons door.

 

Applausje voor de organisatie, toen zei Vivianne met een lach

Dat de grachtenzaal een boot was, die hier in het water lag.

Enith en Michel waren allebei niet in de zaal

Roy die was er wel, en zijn gouden duikbril al helemaal.

 

Toen, straight from Washington DC, Richard Harris aan het woord

“A beautiful day for sloppy science”, werd van hem gehoord.

“It’s time to rethink how we talk about science”, werd gezegd

Over krantenpublicaties het één en ander uitgelegd.

 

Replicating studies, hoeveel procent kon gereproduceerd?

“A reproducability crises?” Werd hier als vraag gedeponeerd.

Een foto van Francis Collins, waarna Harris ferm beweerde

Dat sloppy science hoop verbrijzelde, en worthless cures creëerde.

 

Harris boeide velen, maar toch ook niet iedereen

Want er werd best virulent getwitterd om mij heen.

De dame met de selfie stick, die zag ik, zeer ter zake

Ook een aantal foto’s van de keynote speaker maken.

 

False positive rates, omdat de software slecht functioneerde

Four primary causes, die Harris daarna presenteerde.

Career pressure was one of them, over muizen ging het toen

Over drugs, en over Harking, en of we dat wel moesten doen?

 

The Texas sharpshooter procedure, daar zat een leuk plaatje bij

Four solutions, en twee dames, ze keken allebei heel blij.

Over Carolyn Compton, Anna Barker ging het korte tijd

Voor filosofie in de wetenschap werd tenslotte nog gepleit.

 

Denken over je denken, dat kon helemaal geen kwaad

Research about research, kon nuttig zijn en adequaat.

Frank Miedema, die noemde Harris hier nog, tot besluit

Een erudiete man, maar hoe sprak je die náám toch uit?

 

Provocative things to think about, en of er vragen waren?

Een heerschap had geen vraag, maar kon wel wat zaken verklaren.

Hij sprak over funding, waar het allemaal door kwam

“Is it getting worse?” Vroeg iemand die het woord toen nam.

 

Of seniors of juniors resultaten overdreven?

Wie deden dat het meeste? Harris reageerde even.

Over hypen in de media een vraag van Govert, toen

Everybody working together, dat was wat we moesten doen.

 

Naast mij staat trouwens Maarten, zo gedegen als maar kan

Career pressure? Maarten heeft hoegenaamd geen last daarvan.

Sloppy wordt het nooit, en overdrijven doet hij niet

Ik werk nu tien jaar met hem samen, hij speelt altijd ditzelfde lied.

 

Uiteen in groepen toen, er liepen cameraploegen rond

Men hoefde niet herkenbaar in beeld als men dat onplezierig vond.

En Harris loved to chat, zijn keynote speech was dan wel klaar

Maar hij bleef bij ons, en voor iedereen benaderbaar.

 

“Pas op, een journalist!”, de sessie van Roy en Michel

En misschien die gouden duikbril winnen, want dat trok mij wel.

De sympathie van het publiek hebben, was een noodzakelijkheid

“Iedereen houdt van wetenschappers”, wilde Michel kwijt.

 

Je moeder is je grootste vijand in ieder interview

Om je moeder uit te zetten pas je gewoon wat trucjes toe.

Van de onderbroeken van Eva Braun naar het geheugen was een kleine stap

Ja, het ging alle kanten op, deze editie van Bessensap.

 

“Mensen luisteren toch niet”, vertelde Michel aan de zaal

Dat komt omdat ze liever zitten te twitteren, allemaal.

Goede voorbereiding was 70% van het succes

Geen duikbril te bekennen, verder was het een leuke les.

 

De reuzebekerspons, niet veel mensen die naar binnen liepen

Leuk om mij daar, zonder duikbril, toch even in te verdiepen.

Thomas Swierts, een leuke, jonge jongen, meldde ons:

“Ik praat liever niet over reuze-, maar over grote bekerspons.”

 

Thomas, zeer bevlogen, liet mij voor sponzen warm lopen

Ik dacht, die jongen kan zijn ouwe moeder nog verkopen.

DNA onderzoek in de sponzenwereld, Thomas had ontdekkingen gedaan

Maar de oude sponzengarde wilde daar niet aan.

 

De verborgen geschiedenis stipte Thomas nog aan

Identieke sponzen in een verschillende oceaan.

Ik dacht: die Thomas heeft geweldig werk met zijn appelboor gedaan

Straks toont hij de Jan Karbaat onder de sponzen hier nog aan.

 

Er werd virulent getwitterd zag ik, door u allemaal

Over orgaanchips, en hoe die ontwikkeld werden op een petrischaal.

Toen alweer een hoogtepunt, na koffie en een beetje praten:

De bekendmaking van de Spinoza-Laureaten.

 

We kregen eerst Jan Gielen, de voorzitter van NWO

Hij droeg wetenschap een warm hart toe, dat zagen we zo.

Hij oogde zelf ook zeer hoogstaand, erudiet en wereldwijs

En was, op zijn gestreepte stropdas na, in vijftig tinten grijs.

 

Meer geld voor wetenschap, daar werd hartstochtelijk voor gepleit

Degenen die de premies kregen hier, wisten dat al enige tijd.

Jan noemde meerdere malen de enorme kwaliteit

Toen sprak Jan Karel Lenstra namens de commissie korte tijd.

 

De commissie voorzitten was een feest, vertelde hij

Waarna hij ons, in spanning houdend, over het selectieproces wat zei.

Twaalf buitenlandse onderzoekers, uit alle winstreken bijeen

En kiezen uit 34 nominaties was nog lastig, naar het scheen.

 

Kwaliteit, die tot internationale ontdekkingen en doorbraken leidt

Leeftijd speelt geen rol, gender niet echt, wou Lenstra kwijt.

Na een kwartiertje spanning trekken, de hele zaal werd bijna gek

Verschenen Van Oudenaarden, Orrit, Crone, en tenslotte Heck.

 

Crone zag er toen jaar jonger dan haar foto uit

Haar lokken blond, ze straalde, wij applaudisseerden luid.

Ook Heck stond hier te glimmen, Orrit, en Van Oudenaarde

De benjamin van ’t cluppie, maar daarom niet van minder waarde.

 

Een diepte-interview! “Daar sta je dan”, zei Vivianne

Hoe was het nou om hier te staan? Vroeg ze de dame en de mannen

“Wat ging er door jullie heen?” Albert stond op het voetbalveld

Juichte derhalve ingetogen, toen hem het feestnieuws werd verteld.

 

Evelien die stond te shaken, het was geen droom, maar het was echt

Over het puberbrein werd hier door haar nog wat gezegd.

Evelien? Die kon niet wàchten! Over Schiphol sprak Albert rap

Van wachten naar Schiphol, dat was ook geen grote stap.

 

Over kanker en Sikkelcellen spraken Alexander en Michel

Een schotje voor de boeg geven? Dat wilde Michel wel.

Een wild idee van Albert? Albert gaf geen antwoord op de vraag

Hij had vast die training van Roy en Michel gehad, vandaag.

 

Toen tijd voor de lunch, en die kwam geen moment te vroeg

Krakend verse broodjes, en voor iedereen genoeg.

De laureaten hadden allemaal hun kinderen meegebracht

En dat bleef niet onopgemerkt, er liep hier flink wat nageslacht.

 

Nog altijd flink getwitterd, alleen die twee Engelsen blijkbaar niet

Want ik ontdekte nergens ook meer een Engelse tweet.

De dame met de selfiestick? Verdwenen wel, leek zij

Of ze had vanaf elf uur al een lege batterij.

 

The sky is not the limit, op verdieping nummer twee

Ik dacht, een Engelse sessie, pik ik ook mooi even mee.

Brainfly, vier jonge meiden, de hele zaal die leek het eens:

Het team van Evelien? Niet alleen beauty, ook nog brains.

 

Evelien? Ze sprak haar talen, constateerden wij allemaal

Over brain computer interface vertelde zij de zaal.

Toen volgde een demonstratie, Yvonne zat heel stil te zijn

En trachtte de computer te bedienen met haar brein.

 

Een oude grijsaard zei: “What we see, is caused by her?

Can you prove that? Want dat gaat voor mij een beetje ver.”

Louter met je brein bewegingen kunnen creëren?

Als meneer het wilde, dan mocht ie het zelf proberen.

 

Alweer een mooie sessie, verjonging, daar ging ik naartoe

Arno en Peter in het grote VWN-live interview.

Arno was 47, had nog 34 jaar te gaan

Oud worden? Ja, maar oud zijn? Nee, zo gaf ie te verstaan.

 

Peter onderzocht veroudering in muizen en cellen

Van leven liepen cellen schade op, zo zat ie te vertellen.

Onze cellen werden roestig, iets dat niemand prettig vond

En toen een trage, kale, oude muis, die op een foto stond.

 

Een foto van na de behandeling, verpletterend vond ik dat

Die muis leek Gerard Joling wel, die een haartransplantatie had gehad.

Arno zat te vissen, was over 34 jaar de klos

Maar zag zichzelf, in de tussentijd, met een mooie, volle bos.

 

Na een korte pauze, met ijsje in de hand

Was er weer veel te kiezen, alles even interessant.

Ik koos voor deze zaal, dat was alleen omdat ik zag

Dat daar op het podium die mooie, gouden duikbril lag.

 

Een quiz: “Waarom geen interview?” Het moet beslist gezegd

De interactie tussen journalisten en wetenschappers was bepaald niet slecht.

Geen interview omdat je geen oppas, of niks om aan te trekken had

Team A won de gouden duikbril, de wetenschap had antwoorden zat.

 

Om vier uur allemaal terug naar deze omgebouwde zaal

“Mensen, kom naar voren”, vroeg Vivianne u allemaal.

Wat vond u ervan? Govert had een topdag, meldde hij

“Volgend jaar weer”, zei hij, “die datum houd ik nu al vrij.”

 

Trending Topic, een applaus, wat tweets toen hier getoond

Enith was er nu wel, zij had toch heel veel bijgewoond.

Enith ging ten strijden trekken, maar waarom? Vroeg Vivian

Bijbeunen in de journalistiek? Enith vond er het hare van.

 

Was iemand het oneens? Een Nijmegense wou reageren:

“Ook in opdracht kun je objectief zijn”, wou mevrouw beweren.

Tijdens de borrel discussieerden we verder, zei Vivian

En de winnaar van de duikbril, was die er nog? Waar was die dan?

 

De duikbril werd nu thuis geplakt, die was haast uit elkaar gevallen

Toen sprak de 2e plaats winnaar van de wetenschapsquiz, Govert, tot ons allen

Alleen die vraag over nieuw Guinea, meldde Govert, wist ie niet

Vivianne sprak nog over passies, vroeg applaus, en toen: mijn lied.

 

Het had weinig gescheeld of ik had hier vandaag niet gestaan

Want ik had geen oppas, en ik dacht:  wat moet ik aan?

En het allerbelangrijkste, en dat wordt ook niet beter

Ik heb een nog slechtere haardag dan die ouwe muis van Peter.

 

Het was mij een genoegen, ik hoop dat u ook hebt genoten

Van al die gekkigheid die uit mijn brein hier is ontsproten.

En er zal hier ook wel weer een ongelovige grijsaard zijn

Maar die ene beweging die hij maakt, wordt ook veroorzaakt door mijn brein.

 

Ik doe nog vier coupletten, en dan is het mooi geweest

Vandaag geen sloppy science, iedereen hier had de geest.

Ik ga meestal echt totaal onvoorbereid op pad

En ik kan u wel vertellen: 70% van mijn succes is dat!

 

Zoveel moois geleerd, het paste haast niet in mijn kop

Als een grote bekerspons zoog ik hier alles op.

Ik twitter nooit, ik luister liever, en ik heb mij niet verveeld.

En ik wil, by the way, graag onherkenbaar hier in beeld.

 

Ik schreef mij weer het schompes, maar ik was vandaag in vorm

Al is bij elke regel die ik schrijf de career pressure enorm.

En daarom zorg ik ook dat al mijn regels altijd rijmen

Want als het één keer niet rijmt, huren ze de volgende keer Nico Dijkshoorn in.

 

Hoog tijd voor de borrel, neemt de bessensap ter hand

Laat ons proosten op de wetenschap, en op Daan Zonderland.

Ik proost zonder handen, maar mijn brein? Dat proost voor twee

Er we zaten hier gezellig, en we zaten hier oké.