Je weet niet wat je hoort

8 september 2003

door Henkjan Honing

Iedere wetenschapper kent de situatie maar al te goed: op een feestje of bij de kapper wordt de vraag gesteld wat voor werk je doet. Na enkele zinnen over je onderzoek en de spannende problemen waarmee je je dagelijks gepassioneerd bezig houdt zie je je de ogen afdwalen, met reacties als ‘goh, moeilijk hoor’ of ‘dat je dat kan onderzoeken.’ Maar voor muziekcognitie als vakgebied lijkt dat vaak anders te gaan. Dit gebied heeft immers het grote voordeel dat iedereen wel iets met muziek heeft: een instrument bespeelt, zijn of haar favoriete muziek heeft, zich afvraagt waarom sommige muziek zo somber of opgewekt maakt, waarom een bepaald liedje in je geheugen blijft steken, enzovoort. Oftewel muziekcognitie is een vakgebied dat zeer tot de verbeelding spreekt.

Dat de MMM-lezingenmiddag over muziekcognitie zoveel aandacht kreeg, met ruim honderd inschrijvingen uit heel Nederland en veel persaandacht, was dus niet geheel onverwacht. Het doel van de middag was te laten zien wat we inmiddels weten van muziekcognitie en wat we nog te weten willen komen. Drie internationale en vooraanstaande sprekers uit de drie betrokken vakgebieden, resp. musicologie, psychologie en de informatica, gaven een presentatie, ingeleid door prof. John A. Michon (klik hier onder ‘News’ voor een uitgebreid programmaoverzicht).

Een middag voor een breed publiek organiseren is natuurlijk niet ons vak. Het A la Carte programma is wat dat betreft een vreemd programma, in de zin dat wetenschappers gevraagd wordt zoiets op te zetten. Een publieksactiviteit is niet iets wat een universiteit met regelmaat organiseert. Dus allerlei problemen zijn te voorzien. Een goed gefaseerd communicatieplan en ervaren afdelingen communicatie bleken essentieel (in dit geval die van de UvA en de KU Nijmegen). Maar laat dit potentiële aanvragers niet afschrikken, want daarvoor levert het teveel op: brede aandacht voor het vakgebied, zichtbaarheid in de academische omgeving en daarbuiten, geënthousiasmeerde (potentiële) studenten, en contacten met het bedrijfsleven. Hoe meer mensen enthousiast raken en begrip krijgen voor de vragen van het vakgebied, hoe beter.

Uiteindelijk hebben de media ruim aandacht besteed aan de lezingenmiddag, de sprekers en het muziekcognitie onderzoek in Nederland (een tiental artikelen in kranten, tijdschriften, radio en internet) - het resultaat van een brede en gefaseerde mailing, een informatieve en wervende kleurenposter, enkele persberichten en een netwerk van perscontacten. En het moet gezegd dat de steun van NWO doorslaggevend was in het realiseren van deze publieksactiviteit; de universiteiten hebben hiervoor meestal geen armslag. Een enthousiast team, wat durf en doorzettingsvermogen is dan het enige wat nog nodig is.

 Boven: prof. John A. Michon op de MMM-lezingenmiddag in Nijmegen.