Afhaalchinees in de Waddenzee
7 september 2007
Strandkrabben vangen hun eten op voedselrijke plekken om het vervolgens ergens anders op te eten. Met deze afhaalstrategie maximaliseren de krabben hun voedselopname en houden ze concurrerende krabben op afstand. NIOZ-onderzoekster Isabel Smallegange is onlangs gepromoveerd aan de Universiteit van Amsterdam.
Voedsel ligt in de Waddenzee niet voor het oprapen, dus moet je er naar op zoek. Maar als je niet veel tijd hebt, waar kun je dan het beste heengaan? In eerste instantie lijkt de rijkste voedselplek altijd eerste keus. Maar daar zijn natuurlijk meer dieren te vinden, waardoor er een voedselcompetitie ontstaat. Met veel kapers op de kust, blijft er dan weinig tijd over om de buitgemaakte prooien ook daadwerkelijk te verorberen.
Afhaalmaaltijd
Experimenten lieten zien dat strandkrabben hun prooien toch altijd op de rijkste voedselplek proberen te vangen. Echter, de strandkrabben eten hun prooi daar niet op, maar nemen ze deze mee naar een dichtbijzijnde armere voedselplek. Daar zijn veel minder concurrenten die ook willen mee-eten. Door de afhaalmaaltijdstrategie verzekeren strandkrabben hun diner, en vermijden ze inhalige soortgenoten. Veldwaarnemingen in de Waddenzee suggereren dat strandkrabben rekening houden met beide factoren bij de uiteindelijke keuze van hun voedselplek waneer de alternatieven ver uit elkaar liggen.
Het onderzoek naar strategieën in voedselzoeken is gedaan aan de hand van gedragsmodellen en gedragsexperimenten met voedselzoekende strandkrabben in experimentele opstellingen in klimaatkamers bij het NIOZ.
..............................
Noot voor de redactie, niet voor publicatie
Meer informatie:
- drs. Isabel Smallegange (Max Planck Institut für Ornithologie)
- t: +49(0)77 3215 0126, smallega@orn.mpg.de
- promotie: 5 september
- promotor: prof. dr. Maurice Sabelis (UvA), co-promotor: dr. Jaap van der
Meer (NIOZ)
