Wie is wie?

De groei van algen, de basis van de voedselketen wordt in grote delen van onze oceanen gereguleerd door licht en ijzer. De ijzer concentratie is bijzonder laag in deoceanen en dat beperkt de groei van algen. IJzer komt voor in verschillende vormen in het water en het is nog niet duidelijk welke vormen beschikbaar zijn voor algen en of de ene vorm makkelijk over kan gaan in een andere vorm. Wij willen op een vernieuwende manier opgelost ijzer onderzoeken via de snelheden van chemische omzettingen tussen de diverse vormen van ijzer, ofwel de meting van kinetische vormings- en dissociatieconstanten. Met de kennis die hier uit voort komt, willen we een beter begrip krijgen welke vormen opgenomen kunnen worden door algen.

Persoonlijke webpagina

In dit onderzoek worden de verschillende vormen van ijzer onderzocht op hun mobiliteit en beschikbaarheid, zowel in de wateren rond de Noordpool en  Antarctica. Waarom? De concentratie van ijzer in de oceanen is extreem laag en beperkt de groei van algen, de basis van de voedselketen in onze oceanen.
De wateren rond onze polen zijn belangrijk voor de verversing van de oceanen.

IJzer is van groot belang voor de groei van algen in de (polaire) oceanen. In verschillende oceanen groeien de algen minder hard dan je zou verwachten gezien de hoeveelheid nutrienten. In dit onderzoek kijken we naar de hoeveelheid en distributie van opgelost ijzer in de polaire wateren. Omdat ijzer in hele lage concentraties voorkomt is het moeilijk te meten. Daarom worden er ook monsters genomen en gemeten in laboratoria aan wal, met meer geavanceerde meetapparatuur (massaspectrometrie). Deze waarden worden met elkaar vergeleken, waarna een een statistisch sterkere waarde voor ijzer in de  
polaire wateren wordt verkregen. (Weblog)

Spoor metalen en in het bijzonder ijzer, zijn essentieel voor het leven in de oceanen. Het meten van de spoormetalen in zeewater is echter niet zo makkelijk als het klinkt. Door de extreem lage concentraties (één duizendste van één miljoenste gram per liter!) en de meestal storende zouten die in het zeewater zitten is het extreem lastig om dit te meten.
Door jarenlange ervaring op het NIOZ zijn wij in staat om deze bepalingen uit te voeren. Dit gebeurt zowel op zee als in het laboratorium op Texel.

Persoonlijke webpagina   Weblog

Gebrek aan ijzer is in grote delen van de oceanen een beperkende faktor voor de groei van algen, de basis van de voedselketen in de zee.
IJzer kan op 2 manieren de afgelegen oceanen bereiken, met stof via de lucht of vanuit de bodem. Stof in de lucht bevat veel aluminium wat beter oplost dan ijzer maar ook snel neerslaat op deeltjes in zeewater. Als er dus veel aluminium in de bovenste waterlaag voorkomt betekent dit hoogst waarschijnlijk dat er stof ingewaaid is vanaf het land. Mangaan en ijzer lijken chemisch gezien veel op elkaar, maar mangaan blijft langer opgelost in zeewater dan ijzer. Als er dus ijzer uit de oceaanbodem oplost verwacht je dit ook te kunnen zien aan de mangaan concentraties. oor aluminium en mangaan in het zeewater te meten wordt er meer bekend over waar het ijzer vandaan komt.

Weblog

Onze bijdrage aan het IPY bestaat uit het waarnemen en modelleren van het klimaat van de Groenlandse en Antarctische ijskappen, om zodoende hun massabalans in verleden, heden en toekomst te bepalen. We gebruiken hiervoor Automatische Weerstations en atmosferische modellen, de laaste ontwikkeld in nauwe samenwerking met het KNMI.

Hans Cornelissen onderzoekt, in arctische en andere biomen op aarde, hoe klimaatsverandering direct, of via veranderingen in de vegetatie, belangrijke eigenschappen van ecosystemen beinvloedt. Het gaat hierbij o.a. om veranderingen in de koolstofopslag (bijvoorbeeld door verschillen in groeisnelheid van planten en afbreekbaarheid van hun dode organen), in de bodemvochtigheid (bijvoorbeeld door mossen die als sponzen werken) of in de bodemvruchtbaarheid (bijvoorbeeld door mossen en korstmossen die vrij stikstof in de lucht binden). Zie ook onder Ellen Dorrepaal voor ons opwarmingsexperiment rehuishouding. Hij is actief in wereldwijde projecten die helpen om effecten van klimaatsopwarming via Hij gaat ook ieder jaar met een groepje scholieren op stap in Lapland in verband met de VU-IPY-VPRO Laplandreis.