Looking beyond reciprocity: a new perspective on the evolution of cooperation

Prof. dr. P.A.M. van Lange

Results 2006

1. het verkrijgen van meer inzicht in de evolutionaire basis van menselijk gedrag. Ten eerste hebben we meer inzicht gekregen in de meer psychologische (als uitbreiding de “logische”) mechanismen die ten grondslag liggen aan de evolutie van coöperatie; hierbij denken we aan de mechanismen die verklaren waarom bedreigingen en beloftes alleen functioneel zijn wanneer ze in combinatie worden toegepast. Ten tweede hebben we meer inzicht gekregen in sterke verschillen tussen individuen-als-individu en individuen-als-vertegenwoordiger-van-een-groep. Het blijkt dat mensen in de laatste rol minder geneigd zijn tot coöperatief gedrag, minder gericht zijn op gezamenlijk belang, en minder gericht zijn op een gelijke verdeling van opbrengsten. Voor de evolutie van coöperatie is het met name interessant dat vertegenwoordigers van groepen maar moeilijk tot samenwerking komen, en bovendien gevoeliger zijn voor noise (dwz onbedoelde fouten die misverstanden en wantrouwen kunnen oproepen) dan individuen. Deze bevindingen bieden nieuw inzicht in de psychologische processen die mede leiden tot coöperatie binnen, maar niet tussen groepen. Verder onderzoek in het afgelopen academisch jaar heeft verder inzicht geboden in de psychologische grondslagen van coöperatie en van conflict. Verontschuldigingen herstellen na een onbedoelde fout de coöperatie tussen individuen, maar niet tussen vertegenwoordigers van groepen. Hierbij worden de verschillende onderzoeken geïntegreerd.
   
   
2. het stimuleren van de toepassing van een evolutionaire benadering in de maatschappij en gedragswetenschappen binnen het gehele disciplinaire spectrum, Bovenstaande bevindingen sluiten, vrijwel naadloos, aan de discussie over de evolutie van coöperatie zoals die momenteel wordt gevoerd door psychologen, theoretisch biologen, anthropologen, mathematici, economen, sociologen, en politicologen.