Looking beyond reciprocity: a new perspective on the evolution of cooperation

Prof. dr. P.A.M. van Lange

Results 2005

Ten eerste hebben we meer inzicht gekregen in de meer psychologische (als uitbreiding de “logische”) mechanismen die ten grondslag liggen aan de evolutie van cooperatie; hierbij denken we aan de mechanismen die verklaren waarom bedreigingen en beloftes alleen functioneel zijn wanneer ze in combinatie worden toegepast.
Ten tweede hebben we meer inzicht gekregen in sterke verschillen tussen individuen-als-individu en individuen-als-vertegenwoordiger-van-een-groep. Het blijkt dat mensen in de laatste rol minder geneigd zijn tot cooperatief gedrag, minder gericht zijn op gezamenlijk belang, en minder gericht zijn op een gelijke verdeling van opbrengsten. Van belang voor de evolutie van cooperatie is dat de vertegenwoordigers gevoeliger zijn voor noise, dwz onbedoelde fouten die misverstanden en wantrouwen kunnen oproepen, dan individuen.

Bovenstaande bevindingen sluiten, vrijwel naadloos, aan op de discussie over de evolutie van cooperatie zoals die momenteel wordt gevoerd door psychologen, theoretisch biologen, anthropologen, mathematici, economen, sociologen, en politicologen. Begin maart wordt een bezoek gebracht aan het Max Planck instituut in Leipzig om het project mogelijke invulling te geven aan de hand van onderzoek naar primaten (Josep Call).